موسسه هنرمندان جوان

با سه‌پايه‌تان دوست باشيد

مي‌دانيد، به عنوان يک عکاس حرفه‌اي منظره زندگي شما اين شکلي خواهد بود: صبح‌ها قبل از طلوع خورشيد از خواب بيدار مي‌شويد و تقريبا هر شب سر شام دير مي‌رسيد (البته يادتان باشد که اصلا نبايد به عنوان يک عکاس حرفه‌اي منظره از خودتان خجالت بکشيد). اگر با اين مسئله مشکلي نداريد وقتش است که مشکلات ديگرش را هم بدانيد. از آنجائيکه اغلب اوقات مجبوريد در نور کم عکاسي کنيد احتياج به يک سه‌پايه خوب داريد. اشتباه گفتم. هميشه و هر زمان به يک سه‌پايه خوب نياز داريد. اصلا در دنياي عکاسان منظره هيچ چيزي به نام عکاسي روي دست معني ندارد. البته ممکن است وقتي با تور سياحتي نمک‌آبرود به سفر مي‌رويد عکاسان زيادي را ببينيد که دوربين‌هاي‌شان را روي دست گرفته‌اند و در حال عکاسي از طلوع خورشيد هستند. اما باور کنيد خيلي از آنها نمي‌دانند که وقتي فايل‌هاي عکس‌شان را در فتوشاپ باز کنند با يک تصوير محو يا دست بالا با يک عکس خارج از فوکوس روبرو خواهند شد. بسياري از آنها اين مسئله را پاي اينکه "قسمت نبوده که از آن صحنه عکس بگيرند" مي‌گذارند! شما اين کار را نکنيد.

سه‌پايه‌هاي کربني

سنگيني سه‌پايه‌ها در هنگام حمل و نقل تنها دليل افرادي است که از آن استفاده نمي‌کنند. اين روز‌ها سازندگان سه‌پايه‌ها هر روز سعي مي‌کنند از مواد سبک‌تر و مقاوم‌تر استفاده کنند. يکي از داغ‌ترين پيشرفت‌هاي اخير در اين زمينه، سه‌پايه‌هاي کربني هستند. اين سه‌پايه‌ها از فيبر‌هاي کربني ساخته مي‌شوند و دو مزيت عمده دارند: 1) اين سه‌پايه‌ها نسبت به انواع فلزي بسيار سبک‌ترند و البته از لحاظ مقاوت چندان تفاوتي ندارند. 2) دوم اينکه مثل فلزات ايجاد ارتعاش نمي‌کنند، بنابراين امکان لرزش کمتري دارند. اما يک مشکل بزرگ دارند که احتمالا نمي‌توانيد از آن چشم بپوشيد: خيلي گران هستند! اما سه‌پايه‌هاي معمولي قميت‌هاي مناسبي دارند. (شخصا همين چند هفته پيش يک سه‌پايه سفري سبک وزن گرفتم که هر پايه آن تقريبا 2 متر بلند مي‌شود و وزن بسيار سبکي دارد. قيمت ان هم 20 هزار تومان بود)

روي وضعيت A عکس بگيريد
 
عکاسان حرفه‌اي براي عکاسي از مناظر دوربين خود را روي وضعيت (aperture priority) تقدم ديافراگم قرار مي‌دهند (در حقيقت تقدم ديافراگم همان وضعيتي است که روي دوربين شما با علامت A يا Av نشان داده مي‌شود). دليل اينکه اين حالت را انتخاب مي‌کنند اين است که در اين وضعيت شما مي‌توانيد ديافراگم دوربين‌تان را به صورت دستي انتخاب کرده و انتخاب سرعت مناسب را بر عهده دوربين بگذاريد. فرض کنيد مي خواهيد با يک لنز تله‌فوتو (لنزي که بزرگنمايي مي کند) از يک ببر مازندران عکس بگيريد. (گفتيم فرض کنيد!) ضمنا مي‌خواهيد تصوير ببر کاملا فوکوس (واضح) باشد اما زمينه پشت محو شود. در اين حالت بايد کمترين مقدار ديافراگم را انتخاب کنيد. (مثلا f2.8، f/4، f/5.6 و غيره) بعد روي ببر فوکوس کنيد.در عکسي که مي‌گيريد ببر با وضوح کامل در زمينه اي محو شده قرار مي‌گيرند. حالا فرض کنيد مي خواهيد جنگل پشت سر ببر هم با وضوح کامل بيفتد. ديافراگم را روي بالاترين مقدار (مثلا f/11، f/16، f/22 و غيره) قرار دهيد. همه چيز همان طوري ثبت مي‌شود که چشم‌تان مي‌بيند. به همين راحتي!

‌

ترکيب‌بندي عکس

اين بار که يک مجله عکاسي يا يک سايت عکس هاي منظره را باز کرديد به عکس‌هاي برگزيده خوب نگاه کنيد. عکس هاي عکاسان حرفه‌اي منظره مثلDavid Muench, Moose Peterson, Stephen Johnson و John Shaw اغلب چند نکته مشترک دارند. يک سري قواعد عکس هاي اين افراد را خيلي به هم نزديک مي‌کند. 1- يک پيش زمينه. يعني اگر عکسي از يک غروب زيباي خورشيد در دريا مي‌گيرند، پيش زمينه عکس از وسط آب شروع نمي‌شود. بلکه از شن‌هاي ساحل شروع مي‌شود. در اينجا ساحل پيش زمينه است. 2- زمينه مياني . مثلا در چنين عکسي انعکاس نور در دريا يک زمينه مياني حساب مي‌شود. يا حداقل مي‌تواند خود خورشيد را به عنوان زمينه يا سوژه مياني در نظر گرفت. و آخرين نکته 3- يک پس زمينه. مثلا در اين عکس آسمان و ابرهاي آن پس زمينه‌اند. از آنجا که اصولا زمينه مياني و پس زمينه را در اغلب عکس‌هاي منظره داريد بهتر است موقع عکاسي دنبال يک پيش‌زمينه خوب براي بيان کامل احساس‌تان پيدا کنيد.

يک نکته:

اگر با خواندن اين مطلب علاقمند شديد که از خورشيد عکس بگيريد وقت طلايي براي عکس گرفتن از تلالو آن در دريا، درياچه يا حتي يک خليج آرام، اول صبح است. در واقع ساعت‌هاي اوليه صبح باد کمتري نسبت به غروب مي‌وزد. بنابراين انعکاس رويايي خورشيد را نسبت به غروب بهتر مي‌بينيد. ديديد گفتيم بايد صبح‌ها از خانه بيرون برويد؟!

ترفند‌هاي براي عکاسي از آبشار‌ها

دوست داريد عکس‌هايي حرفه‌اي از آبشار‌هاي ابريشمي و رويايي بگيريد؟ چيزي شبيه به عکس‌هايي که روي Webshots.com مي‌بينيد. ترفند اصلي اين عکس‌ها اين است که حتما دهانه شاتر دوربين به مدت 1 يا 2 ثانيه باز بماند. در اين حالت آب حرکت مي کند، اما همه چيز‌هاي ديگر داخل کادر (مثل سنگ‌ها، درختان، و البته دوربين خودتان) ثابت است. اين کار را بکنيد: دوربين‌تان را روي حالت S يا تقدم شاتر (shutter priority) قرار دهيد. اين حالت روي دوربين‌ها به نام S يا ، Tv ديده مي‌شود. بعد سرعت را روي 1 يا 2 ثانيه قرار دهيد. حالا وقتي مي‌خواهيد عکس بگيريد دوربين‌تان دهانه ديافراگم را تا حد نهايت مي‌بندد. بعد مدام بوق اخطار مي‌زند و نهايتا عکسي که مي‌گيريد تقريبا سفيد سفيد با تعدادي لکه‌هاي کمرنگ است!!

دليلش هم اين است که وقتي در نور روز دهانه دوربين اينقدر باز مي‌ماند، نور خيلي زيادي وارد دوربين مي‌شود. به همين علت دوربين تا جايي که بتواند با بستن ديافراگم جلوي نور را مي‌گيرد و چون نمي‌تـواند دهانه را به اندازه مقدار لازم ببندد مدام اخطار مي‌دهد. راه حلي که حرفه‌اي‌ها استفاده مي‌کنند اين است که 1- در حداقل نور ممکن، يعني قبل از طلوع يا بعد از غروب خورشيد عکاسي کنند. 2- از فيلتر کاهش نور استفاده کنند. اين فيلتر يک عدسي نازک شيشه‌اي شبيه عينک دودي است که روي لنز دوربين بسته مي‌شود و نور محيط را کاهش مي‌دهد.

اگر نه حوصله بيداري اول صبح را داريد و نه فيلتر کاهش نور را همراه برده‌ايد، اين کار را هم مي‌توانيد بکنيد. وضعيت A را انتخاب کرده و دهانه ديافراگم دوربين را روي بزرگترين عدد بگذاريد. مثلا f/22 يا f/36. با اين کار احتمالا سرعت شاتر خيلي کم خواهد شد. البته حتما بايد روي سه‌پايه عکس بگيريد که بقيه محيط را هم ابريشمي نکنيد! بعدا مي‌توانيد با استفاده از فيلتر Motion Blur در منوي فيلتر‌هاي فتوشاپ هم کمي محو شدگي آب را بيشتر کنيد.

منبع:close-up.blogfa